Papież

   Jako ludzie ewangelicznie wierzący winniśmy pamiętać, że jakkolwiek różne od papieskich są nasze religijne przekonania, papieżowi Janowi Pawłowi II należy się szczególny szacunek przynależny

• najwyższemu zwierzchnikowi kościoła rzymsko-katolickiego,
• głowie państwa Watykańskiego,
• mężowi stanu i wielkiemu humaniście,
• sędziwemu, mądremu i dobremu człowiekowi,
• jednemu z najwyżej wyniesionych rodaków.

Wrogość pozostawmy nieprzyjaźnie traktującym papieża spadkobiercom cesarstwa bizantyjskiego. Nie jest on Jednakże głową kościoła, gdyż tą jest nazwany Jezus (Kol. 1,18).

    Głównym tekstem na którym opierają się osoby mówiące o nim jako Głowie Kościoła to:
"A Ja ci powiadam, że ty jesteś Piotr, i na tej opoce zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne nie przemogą go. I dam ci klucze Królestwa Niebios; i cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane i w niebie, a cokolwiek rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane i w niebie." (Mat. 16:18-19)

   Warto popatrzeć na to z perspektywy innych wersetów Biblijnych, aby mieć jaśniejszy obraz, jako że nie jest jedyny fragment mówiący o temacie skały i "związaniu i rozwiązaniu na ziemi". Dopiero razem zebrane fragmenty są w stanie dać nam realistyczny obraz.

    Na początku musimy spytać, kto jest skałą na której ma być zbudowany kościół? Popatrzmy na to, co mówi nam Biblia. "Albowiem fundamentu innego nikt nie może założyć oprócz tego, który jest założony, a którym jest Jezus Chrystus" (1 Kor 3,11)

    Kolejnym ważnym faktem jest znaczenie słowa, które tutaj użyto, a mianowicie petros (kefas= kamień, odłamek skały) i petros (skała, opoka). Tutaj jest użyte pierwsze z tych słów. A więc nie chodzi tu o niewzruszoną opokę. Jednak, czy to wskazuje na to, że Piotr był przed innymi apostołami? Odpowiedź brzmi: NIE! Tą skałą jest wyznanie Piotra, wszyscy wierzący uważają Jezusa bowiem za syna bożego. Tylko On jest naszą drogą. Potwierdzeniem tego jest to, że apostołowie wcale nie uważali Piotra po tych wydarzeniach za ważniejszego, lecz sami o to się spierali. Oto fragment, który o tym mówi:

 "Wtedy podeszła do Niego matka synów Zebedeusza ze swoimi synami i oddając Mu pokłon, o coś Go prosiła. On ją zapytał: Czego pragniesz? Rzekła Mu: Powiedz, żeby ci dwaj moi synowie zasiedli w Twoim królestwie jeden po prawej, a drugi po lewej Twej stronie. Odpowiadając Jezus rzekł: Nie wiecie, o co prosicie. Czy możecie pić kielich, który Ja mam pić? Odpowiedzieli Mu: Możemy. On rzekł do nich: Kielich mój pić będziecie. Nie do Mnie jednak należy dać miejsce po mojej stronie prawej i lewej, ale [dostanie się ono] tym, dla których mój Ojciec je przygotował. Gdy dziesięciu [pozostałych] to usłyszało, oburzyli się na tych dwóch braci.. A Jezus przywołał ich do siebie i rzekł: Wiecie, że władcy narodów uciskają je, a wielcy dają im odczuć swą władzę. Nie tak będzie u was. Lecz kto by między wami chciał stać się wielkim, niech będzie waszym sługą. A kto by chciał być pierwszym między wami, niech będzie niewolnikiem waszym. (Mat 20,20-27)

Tak wiec widzimy ze Apostołowie a przynajmniej 2 ;) z nich, wcale nie czuło / nie wiedziało / nie interpretowało słów Jezusa o Piotrze jako o "pierwszym". Raczej sami chcieli być pierwsi. Oni żyli w czasach, gdy po ziemi chodził Jezus i z pewnością lepiej rozumieli od nas te słowa, gdyż znali realia swoich czasów, a my nie możemy tek dobrze tego zrozumieć choćby przez to, że żyjemy w "trochę" późniejszym czasie.

Kolejną istotną kwestią jest posiadanie przez Piotra mocy "rozwiązywania i związania", ale popatrzmy czy tylko on miał taką moc. Ale inni apostołowie usłyszeli te słowa:

"Zaprawdę powiadam wam: cokolwiek byście związali na ziemi, będzie rozwiązane i w niebie: I cokolwiek byście rozwiązali na ziemi, będzie rozwiązane i w niebie" Mat. 18,18. Poprzednie wersety wyraźnie wskazują z czym to ma związek. Ciekawym faktem jest, że uczeni w Piśmie: "Pochwycili klucze poznania, sami nie wchodzą i nie pozwalają wejść innym". Mieli oni poznanie i wiedzę w stosunku do Pism i potrafili je wykładać, ale nie postępowali wedle tego, czego chciał Bóg, ich życie ograniczało się często do rytuałów, zwyczajów, tradycji, a niestety zapominali w tej całej swojej pobożności... o Bogu i taki wzorzec ukazywali innym ludziom.

   Kolejną istotną rzeczą na którą warto zwrócić uwagę jest fakt, że my jesteśmy ... "Zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, którego kamieniem węgielnym jest sam Chrystus Jezus" ( Ef. 2,20) Nie chodzi tu o to, że oni jako ludzie są fundamentem, ale to czego oni nas uczą, a co napisali pod natchnieniem Ducha św. Czyli możemy za ten fundament na którym jesteśmy zbudowani nazwać Słowo Boże, bo ono daje nam poznanie, jako Słowo żywego Boga. O innym fundamencie nie czytamy.

   Skrótowo przedstawiłem tu naukę Pisma Św. w stosunku do powszechnie przyjętego w naszym kraju, a także poza nim na pewne teksty, które ukazują całą tą sytuację w Bożym świetle.