Upamiętanie

W Dz.Ap.2,38 czytamy: "Na to rzekł Piotr do nich: upamiętajcie się i niechaj każdy z was da się ochrzcić w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a otrzymacie dar Ducha Świętego."

Upamiętanie jest wielokrotnie wymienione w Biblii jest więc rzeczą bardzo ważną (np. przypowieść o synu marnotrawnym, o zgubionej owcy, czy też nawoływania proroków w ST.)

Czym jest upamiętanie? Jest zupełna zmiana sposobu myślenia. W centrum pojawia się Bóg i Biblia staje się wyznacznikiem wartości. Jest to odwrócenie się od grzesznego życia, gdzie świadomie dążyliśmy do grzechu i nazywaliśmy go wręcz dobrem. Oczywiście człowiek, który się upamiętał nie staje się od razu bezgrzesznym. Grzech jest niestety w naturze człowieka. Ale człowiek, który to przeszedł narodził się na nowo i jest pod kierownictwem Boga, zaś wcześniej jest "dzieckiem gniewu".

Jest to początek drogi, każdego kto jest chrześcijaninem. I na ty nie możemy zakończyć naszego duchowego rozwoju. Upamiętanie jest to nawrócenie się (oczywiście nie na inne wyznanie, ale do Boga) i to, że wychowałeś się w rodzinie, gdzie Bóg jest ważny wcale nie zwalnia cię od upamiętania, gdyż jest to osobiste przeżycie każdej osoby.

Nie jest to jakiś rytuał, mimo to, że w wielu obecnych kościołach nieraz stawia się rytuał i liczbę członków na pierwszym miejscu.

Czasami zachodzi pomyłka i jest to stawiane na równi z opamiętaniem. Ale jeśli ktoś wierzy i zszedł z dobrej drogi, a następnie powrócił na nią i zrozumiał swoje błędy, to nie możemy mówić o upamiętaniu, lecz opamiętaniu, czyli powrocie na właściwą drogę.

Człowiek, który wyznał swe winy przed Bogiem i żałuje za nie ma pewność odpuszczenia grzechów, ale nie może dążyć do tworzenia zamkniętej pętli: grzech, modlitwa, wybaczenie i powrót do tego samego grzechu. Człowiek taki jest usprawiedliwiony przelaną krwią Jezusa Chrystusa.

Kolejną bardzo ważną rzeczą jest chrzest w imię Jezusa Chrystusa. Ale to w następnej części.

Utworzono 03.03.04